ابوالقاسمی، محسن (1389). دستور تاریخی زبان فارسی. تهران: سمت.
ابوالقاسمی، محسن (1394). زبان فارسی و سرگذشت آن و گفتارهای دیگر. بهاهتمام محمد امامی ملکشاه. تهران: طهوری.
استاجی، اعظم (1384). «تبدیل عدد یک به نشانه نکره در زبان فارسی». مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی مشهد، 2 (38)، 71-84.
راستارگویوا، ورا (1347). دستور زبان فارسی میانه، ترجمۀ و. ا. شادان. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
صادقی، علیاشرف (1357). تکوین زبان فارسی. انتشارات دانشگاه آزاد ایران.
مشکینفام، مهرداد (1399). دستوریشدگی حرف تعریف نامعین فارسی براساس دستور ساختی. رسالۀ دکتری، همدان: دانشگاه بوعلیسینا.
مشکینفام، مهرداد (1401). «اسم جنس در فارسی معاصر». پژوهشهای زبانشناسی تطبیقی. 12 (24)، 247-260.
مشکینفام، مهرداد و مهرداد نغزگویکهن (1400). «دستوریشدگی حرف تعریف نکره در فارسی باستان ازمنظر دستور ساختمدار». جستارهای زبانی. 12 (4)، 33-71.
مشکینفام، مهرداد و مهرداد نغزگویکهن (1401). «ساختهای نامعین کاربردی در فارسی معاصر». زبان و زبانشناسی. 17 (34)، 61-86.
Anklesaria,T. D. (1913). Dânâk-u Mainyô-I Khard. Bombay.
Azarnouche, S. (2013). Husraw ī Kawādān ud Rēdag-ē "Khosrow Fils De Kawād Et Un Page". texte pehlevi édité et traduit. Paris: Association pour l'avancement des études iraniennes.
Boyce, M. (1975). A reader in Manichaean and Middle Persian Parthian (Acta Iranica 9). Tehran Liege: Bibliotheque Pahlavi.
Brunner, C. J. (1977). A syntax of western Middle Iranian. New York: Caravan Books.
Croft, W (2003). Typology and Universals, 2nd edition. Cambridge: Cambridge University Press.
Davar, M. (1912). Shayast La-Shayast. Non published. Available at https://www.parsigdatabase.com/library_res/?lang=fa
Givón, T. (1981). "On the development of the numeral 'one' as an indefinite marker". Folia Linguistica Historica, 15, 35-54.
Heine, B., & T. Kuteva (2007). The genesis of grammar: A reconstruction (Vol. 9). Oxford University Press.
Heine, B. (1997). "Indefinite articles". Cognitive Foundations of Grammar. B. Heine (ed.), New York: Oxford University Press, 66-83.
Heine, B., & T. Kuteva (2002). World lexicon of grammaticalization. Cambridge: Cambridge University Press.
Heine, B., & T. Kuteva (2006). The changing languages of Europe. Oxford University Press.
Hopper, P. J., & E. C. Traugott (2003). Grammaticalization. Cambridge: Cambridge University Press.
Jamasp-Asana, D. J. M. (1992). Pahlavi Texts (transcription, translation). Tehran: National Library of Iran.
Juvonen, P. (2006). "Articles, Definite and Indefinite". Encyclopedia of Language and Linguistics. K. Brown (ed.), 2nd edition. Oxford: Elsevier Science, 484-487.
Kent, R. G. (1953). Old Persian. New Haven: American oriental society.
Lehmann, C. (2015). Thoughts on Grammaticalization, 3rd edition. Berlin: Language Science Press.
Lyons, C. (1999). Definiteness. Cambridge: Cambridge University Press.
Meshkinfam, M., M. Naghzguy-Kohan, & E. Ragagnin (2022). "The emergence of the indefinite article in Old Persian: A Construction Grammar account". Italian Journal of Linguistics. 34 (2), 121-142.
Paul, D. (2008). "The individuating function of the Persian “indefinite suffix". Aspects of Iranian linguistics. S. Karimi, et. al. (eds.), Newcastle: Cambridge Scholars Publishing, 309-328.
Phillott, D. C. (1919). Higher Persian grammar for the use of the Calcutta University, showing differences between Afghans and modern Persian with notes on rhetorics. Calcutta: The University Press.
Platts, J. T. (1911). A grammar of the Persian language. Part 1. Accidence. Revised and enlarged by G. S. A. Ranking. London: Williams and Norgate.
Salemann, C. (1930). A Middle-Persian Grammar. Translated from German by Bogdanov, L. Bombay: The trustees of the Parsee Punchayet Funds and Properties.
Schmitt, R. (2009). Die altpersische Inschriften der Achaimeniden: Editio minor mit deutsche Übersetzung. Wiesbaden: Reichert Verlag Wiesbaden.
Skjærvø, P. O. (2008). Introduction to Pahlavi. Cambridge, Mass. Accessed July, 8, 2013.
Skjærvø, P. O. (2009). "Old Iranian". The Iranian Languages. G. Windfuhr (ed.), London: Routledge, 43-189.
Windfuhr, G. (2009). The Iranian Languages. New York: Routledge.
زبان و زبانشناسی