نوع مقاله : علمی-پژوهشی
کلیدواژهها
عنوان مقاله English
نویسندگان English
This study investigates how COVID-19 has influenced peoples’ attitudes and the language of the press in both online and print media. Using a corpus-based approach, this research analyzed data from the Coronavirus corpus, which contains over 1 billion words, from March to November 2020. Sketch Engine, a database analysis software, was employed to identify and examine COVID-19 collocates and their frequency in two different periods. The results revealed that the collocates of COVID-19 can be categorized into several semantic frames, such as scientific, social, action, financial, and political. The results also showed that COVID-19 collocates and their frequency change over time, reflecting different attitudes and perspectives toward the pandemic. It was found that COVID-19 significantly impacts the attitude of people and the press language in online and print media. Moreover, COVID-19 significantly impacts the attitudes and perspectives of people and the press language in online and print media, highlighting their social responsibilities.
1. Introduction
COVID-19, as a new phenomenon, has increasingly become a major global challenge that affects human life's economic, social, and political aspects. None of the other infectious diseases, such as 1SARS, influenza, and swine flu, has been so serious as COVID-19. The World Health Organization (WHO) declared COVID-19 a pandemic on March 11, 2020, due to the alarming levels of spread and severity of the disease (Al Jazeera, 2020). This issue, which is represented in a large variety of spoken and written communication, has recently brought changes in the public discourse. This change might be driven by a shift in attitude toward COVID-19. What can be observed is a greater sense of pandemic and a more action-driven approach, reflected in the language used in different media. From the emergence of such a pandemic and specifically from its early global outbreak, it has introduced new words and expressions, such as “social distancing”, “lockdown”, and “herd immunity”. These terms have become part of the everyday vocabulary of people worldwide. The pandemic has also influenced the way people communicate, the culture and language of different communities and regions.
In corpus-based studies, it is essential to have a consensus about which representation of the target words is more appropriate to investigate when attitude direction is intended to be considered through collocate frequency. A quick search in Sketch Engine and the English corpus for both terms showed a considerable increase in the frequency of COVID-19 and its collocations. According to the Economist website (2020), COVID-19 has been heavily covered in mass media and news in different ways, reflecting various representations such as the virus and COVID-19 as a serious concern that needs urgent action to prevent its spread.
COVID-19 discourse can result in new senses and topics, represented in collocations. It is theoretically valuable to demonstrate how language varies in the social context across pandemics. One approach was to divide a corpus into different diachronic subcorpora and synchronic corpora and compare the word's collocational behavior in the COVID-19 discourse. Based on comparing the data between March-October and November 2020, the study showed how COVID-19 was framed differently in these periods and how it indicated differences in medical and political policies. Thus, this study aimed to explore that trend diachronically by investigating changes in collocations’ frequency for " COVID-19 + noun" units by looking at their distribution in the most recent data from the “English Coronavirus corpus”.
Research Questions
RQ1: How has the attitude toward COVID-19 changed over the period (March-October), as represented by the changes in collocations’ frequency for the word COVID-19 in the English corpora?
RQ2: How do we talk about COVID-19 in November 2020, as represented by collocations’ frequency in the English corpora?
RQ3: How can the current discursive attitude toward COVID-19 be explained in light of the changes around it over the period?
2. Literature Review
COVID-19 became a new challenge spreading fast around the world. Linguistically, the emergence of COVID-19 involved the world in many ways, resulting in its specialized discourse. In addition to providing a database for analysis, this discourse also led to various research methods. From a sociolinguistic perspective, language theoretically mirrors the social context events. Language is not an isolated object but depends on people's behavior. Thus, the survey is based on a social and functional language approach (see, for example, Halliday, 1997). With this view of language as a base, we assume that linguistic collocations largely reflect the social contemporary - what is going on in a place and what people are talking about. Like any other non-linguistic phenomenon, the pandemic also seems to have affected the language used in the social context. More clearly, it was assumed that the COVID-19 corpus could mirror the collocations developed in the pandemic. Therefore, several frames were more likely to elaborate on the different aspects related to COVID-19.
Frame semantics, as a semantic theory, refers to semantic ‘frames’ based on which the meanings of words are interpreted (Fillmore, 1982, Fillmore & Atkins, 2000). As an example, the Compliance frame entails several semantically related words such as adhere, adherence, comply, and compliant. In addition, a social frame can identify the action that is judged to be or not to be in harmony with the norms or rules that guide a person’s behavior. With the semantic frame, it is possible to describe how different words or collocations are realized by different parts of speech. However, in frame semantics, the lexical unit is the unit of description, representing a word in one of its senses.
Previous research on the linguistic impact of the coronavirus pandemic and other infectious diseases mainly concentrated on the metaphorical conceptualization of infectious diseases, which has largely enriched our understanding of metaphors in the discourse (see Balteiro, 2017). To the best of our knowledge, a limited number of studies have been done to find out how the phenomenaa affect the language in use and how the words are conceptually framed to express the attitudes and beliefs toward the target word in a corpus-based study. Hence, the present study tried to fill this gap.
Katermina and Yachenko (2020) reported how the phenomenon of COVID-19 influenced culture and language by looking at the collocations of COVID-19. The results showed that the effect of the COVID-19 pandemic on language connoted a serious social crisis. In another study on 15 Facebook postings about COVID-19 by Azizan et al. (2020), the findings revealed that Malaysians were united in collaboration to fight against COVID-19. Wong et al. (2015) reported that the African government informed people of misinformation about the Ebola virus to frequently address fear about it on social media (tweets). In a Corpus analysis of COVID-19 language by OED (2020, April 15), the twenty top frequent collocations with COVID-19 and coronavirus from January to March were examined. The results of data analysis showed that keywords such as social distancing, self-isolation, self-quarantine, and lockdown reflect the social frame of COVID-19, issues regarding medical considerations, and the scientific frame.
Results on words that collocate with COVID-19 and coronavirus resonate with the results of the past studies about Ebola, SARS, and Flu, whereby COVID-19 was also conceptualized as war or crisis conveying negative connotations. It is in line with Halliday’s (1977) assumption of discourse, based on which a text's denotative, connotative, or expressive meaning is related to its meaning and construction. Following a presentation of theoretical underpinnings, the present study focuses on relevant concepts and frames such as 'crisis', 'pandemic', 'risk', and 'threat' in the COVID-19 corpus. It will then show how the discursive processes associated with using those frames concerning a range of social, scientific, and economic phenomena are also salient in constructions of COVID-19 across eight months.
3. Methodology
Data for this study were collected from the Ccoronavirus corpus and analyzed(https://www.english-corpora.org/corona/). The Coronavirus corpus consists of nearly 1.5 billion words of data in about 1.9 million texts from January 2020 to December 2022, and it is designed to keep a record of the social, cultural, and economic effects of the coronavirus during this period. The corpus enables us to extract the frequency of collocations month by month and even day by day since January 2020, as shown in Figure 1. It also shows the patterns (discourses) in which collocations appear.
By using the keyword COVID-19, 20 top frequent collocations on COVID-19 (N+N) dated from March 1st (early global outbreak) until November 20, 2020, were extracted based on their occurrences and were then organized orderly in an Excel file for analysis (word frequency lists and collocation lists). More clearly, each month was examined to identify words that were markedly more frequent in that month than in the corpus as a whole (‘keywords’ for those months). Moreover, to make a synchronic comparison, the most frequent collocations in November were also extracted. To be more focused on the common and closest occurring collocations on COVID-19, one word after the node COVID-19 was regarded as a collocation. However, it might be a deviation from the usual definition of collocation, where usually five words on either side of the node word should be under investigation. Then, the top ten frequent collocations forming mainframes were selected and coded by different colors as conceptual frames in a separate table to highlight the changing trend of collocations diachronically over the period. We realized that some of these collocations did not belong to any frame or were not frequent enough to appear continuously over the period, such as relief, response, hotline, diagnosis, victims, etc. Accordingly, cells containing such unrelated words were left uncolored. The top ten collocations were intuitively selected and color-coded.
A COVID-19 corpus was also built and analyzed in Sketch Engine to support and evidence the collocations’ frequency and attitude direction in COVID-19 discourse. We lemmatized the COVID-19 corpus created in Sketch Engine for the study. For example, plural forms of nouns are present in the corpus, and the list of frame-related words is also composed of inflected word forms and not simple lemmas. To analyze the data, we used both descriptive and inferential statistics. In descriptive statistics, the mean, SD, and frequency distribution of data over the period were measured and presented in charts. In this way, descriptive information on collocations’ frequency was comparatively reported.
Results
Figure1 illustrates the dominance of social frames revealed by collocations of vaccine, protocols, dashboard, and caseload in November 2020. In contrast, the science frame was retrieved by the collocation’s cases, patients, and outbreak.
Figure1. Comparison of the Conceptual Frames Within the Two-Time Spans
Results also showed that the social and action frames are more frequently used than the scientific and economic frames in the COVID-19 discourse in November 2020. However, as shown in Figure 2, the collocations regarding the social and action frames appear in a balanced trend at the end of the period (September/October 2020). Despite the high frequency of collocations related to scientific and economic frames in the early period (March-October 2020), it is observed that the collocations are experiencing a significantly decreasing trend toward the end of the period. It is thus implied that there are changing trends of attitudes toward COVID-19 from scientific and economic framing into more social and action framing during the period from the early spreading of COVID-19 to November 2020. In this regard, the conceptual framing can be partially explained by new debates entering the discourse, simultaneously with the spread of COVID-19.
Figure2. Fluctuations of the Frequent Collocations during March-October
5. Discussion
The present study findings are congruent with the reports of the studies by Azizan et al. (2020) and Chung (2011), in which the language of COVID-19 in social media and press shows Malaysians' efforts to unite and collaborate to fight against the COVID-19 and SARS outbreak. Likewise, the findings of the current study are aligned well with the study by Freedman and Wilder-Smith (2020), in which they asserted that health protocols engage the public in playing their social roles in response to COVID-19. The words in the scientific and economic frames reflect the issues regarding the pandemic spread, its diagnosis, and its effects on living aspects of people’s lives (e.g., outbreak, cases, crisis, patients, and infection).
On the other hand, words in the social and action frames seem to relate to the events associated with the control and prevention of the pandemic (e.g., vaccine, protocol, dashboard, and caseload). Similarly, in the collocation analysis by OED (2020), keywords such as social distancing, self-isolation, self-quarantine, and lockdown reflect the social frame of the COVID-19 overlapped with the keyword protocols that occurred in COVID-19 discourse in the present study. Words within these frames are nouns and can be arguably used to frame the discourse of COVID-19. These collocations are identified by their frequency, more reflecting negative connotations related to the meaning and construction of the text based on Halliday (1977).
Concerning the first question, it is suggested that there is a sharply decreasing trend to the end of the period. The trend shows that the panic created by the increasing number of confirmed and positive cases infected with COVID-19 forces governments and medical experts to take emergency steps to handle the crisis. Because the critical situation caused by the pandemic required urgent actions, people had better do their social responsibilities based on the determined health protocols for COVID-19. Furthermore, attitudes toward COVID-19 could be affected by the pandemic framed in different ways through the language in-use. As evident, it is not surprising to say that the use of COVID-19 itself instead of coronavirus has changed the attitude toward it from a socially negative connotation to a less threatening issue. The frequent collocations such as vaccine, protocol, dashboard, and caseload refer to the social and action frames and connote the social responsibilities that make the public comply with them.
Regarding the third research question, the comparison of the collocations frequency over the period revealed that the analysis of the collocation’s occurrence is discursive as the pandemic moves into a different stage. For instance, when attitudes toward the pandemic changed from diagnosis to considerations concerning physical and mental health, safety through exploring vaccines, observing protocols, and providing updated information related to COVID-19, we witnessed a discursive move.
The findings of this study provide essential information in attitude mining and can be used to reflect people’s common beliefs and feelings regarding COVID-19. Taken together, the results report the effect of the role of social and action frames in forming the public discourse on COVID-19. The attitudes toward COVID-19 show the changing trends from non-practical aspects of the pandemic to practical considerations (social) through corpus analysis, implicitly reflecting the sensational attention to humanity. In comparison, the political frame might show a lack of emotion toward human suffering, and some parties' financial and political interests in the COVID-19 situation.
6. Conclusion
The collocation analysis in English corpora and Sketch Engine reveals changing trends of attitude in the COVID-19 discourse from the scientific and economic frames to the social and collaborative actions. This attitude tendency creates the hope of discovering an effective cure, reducing the number of infected cases by making vaccines until November 2020. At the beginning of the period, March-October, the collocations related to the scientific and economic frames occurred to form the COVID-19 discourse. Furthermore, replication analyses were done on COVID-19, but corpus analysis from different sources indicated that the obtained results were approximately similar across corpora and therefore consistent. Nevertheless, small variations between corpora were probably due to the keywords and discourse employed to create the datasets.
کلیدواژهها English
- مقدمه
کووید-19 به عنوان یک پدیده جدید، به طور فزاینده ای به یک چالش بزرگ جهانی تبدیل شده است که جنبه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زندگی انسان را طوری تحت تاثیر قرار داده که هیچ کدام از بیماری های عفونی دیگر مانند سارس[1]، آنفلوانزا[2] و آنفولانزای خوکی[3] به این اندازه اثرگذار نبوده اند. سازمان بهداشت جهانی[4]، کووید-19 را در 11 مارس 2020 به دلیل گسترش سطح هشدار و شدت بیماری (الجزیره[5]، 2020) پاندمی[6] اعلام کرد. این پاندمی زندگی میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده و چالش های بی سابقه ای را برای سیستم های بهداشتی، دولت ها و جوامع ایجاد کرده است. سازمان بهداشت جهانی راهنمایی ها و حمایتهایی از کشورها و مناطق را برای مقابله پاندمی فراهم نمود و تلاش های جهانی برای توسعه واکسن، درمان و تشخیص (کاتلا[7]، 2021) را سازماندهی کرد.
این پدیده، که به اسامی مختلفی در ارتباطات گفتاری و نوشتاری بازتاب داشته است، اخیرا تغییراتی را در گفتمان عمومی ایجاد کرده است. این تغییرات ممکن است ناشی از تغییر نگرش ها نسبت به کووید-19 باشد. آنچه می توان مشاهده کرد، مفهوم گسترده تری از پاندمی و یک رویکرد عملی تر است که در زبان مورد استفاده رسانه های مختلف منعکس شده است. از زمان ظهورچنین پاندمی و به طور خاص از زمان شیوع جهانی و اولیه آن، کلمات و عبارات جدیدی مانند فاصله اجتماعی[8]، و ایمنی سازی جمعی[9] و قرنطینه[10] معرفی شده است. این اصطلاحات به بخشی از واژگان روزمره مردم در سراسر جهان تبدیل شده است. این پاندمی همچنین بر نحوه برقراری ارتباط و تعامل افراد با یکدیگر از طریق سیستم عامل های برخط، تماس های ویدئویی و رسانه های اجتماعی تاثیر گذاشته است. همچنین فرهنگ و زبان جوامع و مناطق مختلف را تحت تاثیر قرار داده است، زیرا آنها با چالش ها و پاسخ های مختلف به بحران روبرو هستند. پاندمی کووید-19 در واقع یک نگرانی جهانی است که نیاز به اقدام جمعی، همبستگی و همچنین احترام و همدلی دارد.
در مطالعات پیکره بنیاد، اجماع در مورد اینکه نمایش کدام کلمات هدف، برای بررسی مناسب تر است، ضروری است زمانی که جهت نگرش با توجه به بسامد با همنشین ها تعیین می شود. از آنجا که اجماع در مورد انتخاب "تغییرات آب و هوایی[11]" یا "گرمایش جهانی[12]" محل بحث در برخی از مطالعات پیکره ای است، به طور مشابه در اینجا نیز، انتخاب " کرونا ویروس[13] " یا " کووید-[14]19" به نظر می رسد به دلیل وجود برداشت های مختلف از این اصطلاحات تحت تاثیر دیدگاه مخاطبان، ملاحظات پزشکی و علمی، مشکل ساز است. با وجود همپوشانی معنایی قابل توجه بین آنها، مطالعات قبلی نشان داده است که کووید-19 یک کروناویروس جدید است که برای اولین بار در ماه فوریه ابداع شد و بر گفتمان جهانی غالب گشته است. همچنین به طور رسمی توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان پاندمی اخیر اعلام شده است که کووید-19 چهار برابر شایع تر از کرونا است )مانینن و ویکترسن[15]، 2020: 10(.علاوه بر این، یک جستجوی سریع در اسکیچ اینجین و پیکره انگلیسی برای هر دو اصطلاح، افزایش قابل توجهی در بسامد کووید-19 و باهمنشین های آن را نشان داد. به گزارش وب سایت اکونومیست [16](2020)، کووید-19 به شدت در رسانه های جمعی و اخبار به روش های مختلف پوشش داده شده است، که منعکس کننده نمودهای های مختلف مانند ویروس و کووید-19 به عنوان یک بحران جدی است که نیاز به اقدامات فوری برای جلوگیری از گسترش آن وجود دارد.
گفتمان کووید-19 می تواند منجر به بوجود آمدن مفاهیم و موضوعات جدید شود و در مجموع باهمنشین های بیشتری را در چنین زمینه هایی از نظر بسامد آنها نشان دهد. از لحاظ نظری، نشان دادن تفاوت زبان جامعه در ارتباط با بیماری های همه گیر مهم است. یک رویکرد این است که یک پیکره را به زیرمجموعه های مختلف درزمانی و همزمانی تقسیم کنیم و رفتار باهمنشین ها را در گفتمان کووید-19 مقایسه کنیم. در این مطالعه، بر اساس داده های مقایسه ای بین دوره های مارس تا اکتبر و نوامبر 2020، هدف نشان دادن چگونگی قالب بندی متفاوت کووید-19 در این دوره ها و چگونگی نشان دادن تفاوت در سیاست گذاری های پزشکی و سیاسی است. از این رو، این مطالعه بر آن است تا به بررسی روند تغییرات به صورت درزمانی و همزمانی با تمرکز برتغییرات در بسامد باهمنشین ها برای واحد " اسم +کووید-19+ اسم" و توزیع بسامد آن در داده های استخراج شده از پیکره کرونا ویروس انگلیسی بپردازد. بر این اساس، سؤالات زیر برای شناسایی باهمنشین های پربسامد کووید-19 و تعیین روند نگرش در گفتمان کووید-19 از ماه مارس تا اکتبر و در ماه نوامبر مطرح شده است.
1. آیا نگرش نسبت به کووید-19 با توجه به تغییرات در بسامد باهمنشین ها در پیکره کرونا ویروس انگلیسی در طول دوره (مارس-اکتبر2020) تغییر کرده است؟
2. با توجه به تغییرات در بسامد باهمنشین ها در پیکره کرونا ویروس انگلیسی، آیا نگرش نسبت به کووید-19 در نوامبر 2020 تغییر کرده است؟
3. چگونه می توان نگرش نسبت به کووید-19 را با توجه به تغییرات آن در طول دوره توضیح داد؟
2- پیشینه پژوهش
کووید-19 به یک چالش جدید تبدیل شده که به سرعت در سراسر جهان گسترش یافته است. از نظر زبانی، ظهور کووید-19جهان را از بسیاری جهات درگیر کرده و منجر به شکل گیری گفتمان تخصصی آن شده است. علاوه بر ارائه ی یک پایگاه داده برای تجزیه و تحلیل، این گفتمان همچنین منجر به بکارگیری روش های مختلف تحقیق نیز شده است. از دیدگاه زبان شناسی اجتماعی[17]، زبان از لحاظ نظری چیزی در مورد آنچه در جامعه اتفاق می افتد می گوید. زبان جدا از جامعه نیست بلکه وابسته به رفتار مردم است. بنابراین، این مطالعه بر اساس یک رویکرد زبان اجتماعی و نقش گرا[18] است (هالیدی[19]، 1997). با این دیدگاه از زبان، می توان فرض کرد که باهمنشین های زبانی تا حد زیادی منعکس کننده نگرش جامعه معاصر است، یعنی آنچه در یک مکان اتفاق می افتد و آنچه مردم در مورد آن صحبت می کنند. به مانند هر پدیده غیر زبانی دیگر، به نظر می رسد پاندمی فعلی نیز بر زبان تاثیر می گذارد. به طور واضح، فرض بر این است که اثر کووید-19به عنوان پاندمی فعلی بر زبان را می توان با تجزیه و تحلیل کلمات کلیدی مرتبط و باهمنشین ها در پیکره کووید-19 تفسیر کرد. کلمات کلیدی و باهمنشین ها اغلب به قالب های مختلف مورد استفاده برای ساخت گفتمان در مورد جنبه های مختلف یک موضوع اشاره می کنند و از این رو، احتمال دارد که قالب هایی در مورد جنبه های مختلف مربوط به کووید-19 نیز وجود داشته باشد و آن را توصیف کند. معناشناسی قالب[20]، به عنوان یک نظریه معنایی، به "قالب" معنایی اشاره دارد که بر اساس آن معانی کلمات تفسیر می شوند (فیلمور[21] 1982، فیلمور و اتکینز[22]، 2000). به عنوان مثال، قالب سازگاری[23] شامل چندین کلمه مربوط با معنایی مانند پایبند، پایبندی و سازگار است. علاوه بر این، یک قالب اجتماعی می تواند عملی را نشان دهد که قضاوت می شود یا در هماهنگی با هنجارها یا قوانینی است که رفتار فرد را هدایت می کند. قالب معنایی، برای توصیف اینکه چگونه کلمات مختلف یا باهمنشین ها توسط بخش های مختلف گفتار تفسیر می شوند، به کار گرفته می شود. با این حال، در معناشناسی قالب، واحد واژگانی، واحد توصیف است که برای هر کلمه یکی از معانی آن در نظر گرفته می شود.
تحقیقات پیشین در مورد تاثیر زبانی پاندمی کرونا و سایر بیماری های عفونی عمدتا بر مفهوم سازی استعاری این بیماری های عفونی تمرکزکرده که تا حد زیادی درک ما از استعاره ها در گفتمان را پررنگ نموده است (بالترو[24]، 2017). اما تاکنون، مطالعات معدودی انجام شده است تا چگونگی تاثیر پدیده ها بر زبان و تاثیرکلمات در بیان نگرش ها و باورها نسبت به پدیده ها را در یک مطالعه مبتنی بر پیکره بررسی کند. از این رو، مطالعه حاضر بر آن است تا این شکاف را پر کند.
کاترمینا و یاچنکو[25] (2020) نشان دادند که چگونه پدیده کووید-19 بر فرهنگ و زبان تاثیر می گذارد. نتایج مطالعه آنها نشان داد که تاثیر پاندمی کووید-19 بر زبان، به معنای یک بحران اجتماعی جدی است. در مطالعه دیگری که توسط عزیزان و همکاران[26] (2020) بر روی 15 پست فیس بوکی در مورد کووید-19 انجام شد، یافته ها نشان داد که مردم مالزی در همکاری برای مبارزه با کووید-19 متحد هستند. به طور مشابه، نتایج مطالعه چانگ[27] (2011) نشان داد که زبان مطبوعات تحت تاثیر پاندمی، نشان دهنده تلاش برای متحد کردن مردم مالزی طی شیوع بیماری سارس است.
ونگ و همکاران [28](2015) گزارش دادند که دولت افریقا مردم را از اطلاعات غلط در مورد ویروس ابولا[29] مطلع کرد تا ترس ناشی از آن را در رسانه های اجتماعی (توییت ها) برطرف کند. این مطالعه نشان داد که چگونه توییت کردن می تواند به درک بهتر نگرانی مردم طی دوره شیوع ابولا کمک کند. به همین ترتیب، دو و همکاران[30] (2016) به بررسی توییت ها در طول پاندمی در کره پرداختند. آنها از طرح های طبقه بندی هیجان برای بررسی شدت عاطفی و پاسخ به موضوعات مختلف در طول وضعیت پاندمی استفاده کردند. نتیجه این مطالعه بیشتر خشم را در میان مردم گزارش کرد.
ترچکوا[31])2015( گفتمان ویروس ابولا را مورد بررسی قرار داد و گزارش داد که باهمنشین های فعل مانند گسترش، مبارزه، پیشگیری، مرگ و مبارزه، به کووید-19 به عنوان تهدیدی برای سلامت مالزیایی ها اشاره می کنند، در حالی که باهمنشین های اسم مانند بیماران و موارد به مالزیایی های آلوده به کووید-19 اشاره دارند. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل فعل محدود کردن و مبارزه کردن نشان داد که دولت مالزی اقداماتی را برای کنترل و جلوگیری از گسترش پاندمی انجام می دهد.
بدون شک شیوع بیماری های عفونی منجر به ایجاد ترس در میان مردم می شود. این وحشت اجتناب ناپذیر ممکن است دولت را مجبور به واکنش مناسب در طول پاندمی و تعیین استراتژی هایی برای کنترل و متوقف کردن شیوع ویروس کند. به طور مشابه، نتایج مربوط به کلماتی که با کووید-19 و کرونا همراه است، نتایج مطالعات گذشته در مورد ابولا، سارس و انفولانزا را تداعی می کند، که به موجب آن کووید-19 نیز به عنوان یک جنگ یا بحران درنظر گرفته می شود و دارای مفاهیم منفی است. این عبارت در راستای آن چیزی است که هالیدی (1977) در مورد گفتمان می گوید که بر اساس آن معنای ضمنی یک متن با معنی و ساختار آن مرتبط است. پس از ارائه چارچوب های نظری، مطالعه حاضر بر مفاهیم و قالب های مرتبط مانند "بحران"، "پاندمی"، "خطر" و "تهدید" در پیکره کووید-19 تمرکز دارد. سپس این مطالعه نشان خواهد می دهد که چگونه فرایندهای گفتمانی مرتبط با استفاده از این قالبها در مورد طیف وسیعی از پدیده های اجتماعی، علمی و اقتصادی، همچنین در ساخت گفتمان کووید-19 در طول هشت ماه برجسته است.
3- روش پژوهش
داده های این مطالعه از پیکره کروناویروس جمع آوری و تجزیه و تحلیل شد. پیکره کروناویروس شامل نزدیک به 1.5 میلیارد کلمه داده در حدود 1.9 میلیون متن از ژانویه 2020 تا دسامبر 2022 است و برای حفظ سوابق اثرات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کروناویروس در این دوره طراحی شده است. این پیکره ما را قادر می سازد تا بسامد کلمات و باهمنشین ها را استخراج و به صورت ماهانه و حتی روز به روز از ژانویه 2020 همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، بررسی کنیم. این پیکره همچنین نشان دهنده الگوهای (گفتمان) است که در آن کلمات و باهمنشین ها ظاهر می شوند https://www.english-corpora.org/corona)/).
شکل 1. بسامد باهمنشین های کووید-19 (از ژانویه 2020)
با استفاده از کلمه هدف کووید-19، بیست باهمنشین پربسامد درساخت کووید-19(N + N) از تاریخ 1 مارس (شیوع اولیه جهانی) تا 20 نوامبر 2020، بر اساس وقوع آنها استخراج شد و در یک فایل اکسل برای تجزیه و تحلیل (لیست بسامد کلمه و لیست های جمع اوری) به طورمنظم سازماندهی شد. هر ماه جداگانه برای شناسایی کلمات پربسامد در آن ماه مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر این، برای مقایسه همزمانی، پربسامدترین باهمنشین ها در ماه نوامبر نیز استخراج شد. برای دست یابی به نتایج موثق تر در ارتباط با باهمنشین های کووید-19، یک کلمه پس از کووید-19 به عنوان باهمنشین در نظر گرفته شد. هرچند، این شکل از استخراج داده ممکن است انحراف از تعریف معمول باهمنشین باشد که معمولا پنج کلمه در هر دو طرف کلمه گره باید مورد بررسی قرار گیرد. سپس، ده باهمنشین پربسامد انتخاب و با رنگ های مختلف کدگذاری شدند و به عنوان قالب های مفهومی در یک جدول جداگانه برای برجسته کردن روند در حال تغییر باهمنشین ها در طول دوره در نظر گرفته شدند. در بررسی اولیه، ما متوجه شدیم که برخی از این باهمنشین ها به هیچ قالبی تعلق ندارند یا به اندازه کافی پربسامد نیستند مانند کلماتی چون تسکین، پاسخ، خط تلفن، تشخیص، قربانیان و غیره که به طور مداوم در طول دوره ظاهر می شوند. بر این اساس، سلول های حاوی چنین کلمات غیر مرتبطی بدون رنگ باقی می مانند. ده باهمنشین پربسامد به طور مستقیم انتخاب شده و کدگذاری شد.
جدول 1. کدگذاری بر اساس رنگ
یک پیکره کووید-19 نیز در اسکج انجین ساخته و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت تا بسامد و جهت نگرش در گفتمان کووید-19را بررسی و اثبات کند. در پیکره کووید-19، اشکال مختلف یک کلمه به یک شکل واحد تغییر یافت. به عبارت دیگر، اشکال جمع کلمات نیز در محاسبه بسامد مدنظر قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. در آمار توصیفی، میانگین، انحراف معیار و توزیع بسامد داده ها در طول دوره اندازه گیری و در نمودارها ارائه شد.
4- نتایج و بحث
فراوانی باهمنشین ها در طول بازه مورد نظر از زمان شیوع اولیه در مارس تا نوامبر2020 مورد بررسی قرار گرفت تا بینش بهتری در مورد تغییرات درنگرش مرتبط با کووید-19ارائه شود. بنابراین، ما بر روی دو متغیر، یک ترتیبی (ماه) و یک اسمی (باهمنشین ها) تمرکز کردیم. تفسیر یافته ها با توجه به رویدادهای اجتماعی و دستورالعمل های مورد استفاده در تفسیر گفتمان کووید-19 ارائه شد تا مشخص شود چگونه نگرش نسبت به کووید-19 از طریق بررسی مقایسه ای بسامد ها و نسبت های باهمنشین ها طی 8 ماه از مارس تا نوامبر 2020 تغییر کرده است.
همانطور که در جدول 1 نشان داده شده است، کلمه شیوع از اوایل ماه مارس تا اوت روند متعادلی دارد. کلمه موارد که به تعداد افراد مبتلا به کووید-19 اشاره دارد، روند ثابتی را از آوریل تا اوت نشان می دهد که تعداد موارد مثبت در کل دوره افزایش می یابد. همانطور که قبلا گفته شد، کووید-19 به عنوان یک چالش در یک قالب مفهومی نظر گرفته شده، که در کلمه بحران نشان داده شده است. به طور مشابه، کلماتی مانند موارد و عفونت که به نوع کووید-19 اشاره دارند، روند افزایشی را تا ماه قبل نشان می دهد. به دلیل ظهور کووید-19در اوایل سال 2020 و به طور مداوم بعد از آن، قابل توجیه است که بسامد کلمه دوره با اشاره به دوران کووید-19 از ماه جولای تا سپتامبر افزایش یابد. کلمه پروتکل به ملاحظات بهداشتی و قوانینی برای محافظت در برابر کووید-19مانند فاصله اجتماعی، شستن دست ها با ضد عفونی کننده یا پوشیدن ماسک اشاره دارد. با توجه به افزایش تعداد موارد مثبت و بیماران، کارشناسان پزشکی و سازمان های بهداشتی پروتکل هایی را برای رعایت افراد در زندگی روزمره خود تعیین کرده اند. بنابراین آشکار است که کلمه پروتکل در ماه نوامبر روند فزاینده ای دارد. پیروی از پروتکل های محافظت کننده در برابر کووید-19، ساخت واکسن و سپس واکسیناسیون برای درمان موارد مثبت و بیماران توجه زیادی را به خود جلب کرده است. بنابراین واضح است که کلمه واکسن از نقطه شروع اولیه در ماه مارس که در بالای لیست باهمنشین ها قرار دارد، به ویژه به عنوان پربسامد ترین باهمنشین های کووید-19در ماه نوامبر، روند فزاینده ای داشته است. این موضوع نشان می دهد که ساخت واکسن نیاز به به روز رسانی اطلاعات مربوط به کووید-19دارد. استفاده از کلمه پرونده در ماه های گذشته و نوامبر نشان می دهد که به روز رسانی و ارائه داده های جدید مربوط به کووید-19از سراسر جهان در تشخیص، پیشگیری، درمان و ساخت واکسن تاثیرگذار است. با این وجود، ممکن است این اخبار منفی وجود داشته باشد که پزشکان و پرستاران به دلیل حجم پرونده های مبتلا به کووید-19تحت فشار زیادی قرار دارند که به ویژه در حال حاضر افزایش می یابد. همچنین قابل ذکر است که کلمه پاندمی به دلیل داشتن حوزه مفهومی مشترک با کلمه شیوع نادیده گرفته می شود.
جدول 2. لیست باهمنشین ها (+1 کلمه)
همانطور که در شکل 2 نشان داده می شود، کلماتی مانند موارد، بحران، بیماران و شیوع، باهمنشین های پربسامد کووید-19در ماه مارس-اکتبرهستند، در حالی که طبق شکل3، واکسن و پروتکل باهمنشین های پربسامد کووید-19 در ماه نوامبر می باشند. مقایسه نتایج در دو دوره زمانی نشان دهنده تغییرنگرش ها از قالب های مفهومی ریسک و تهدید به سمت اقدامات اضطراری با اشاره به قالب های سیاسی و اجتماعی است. واضح تراینکه، با درنظرگرفتن کووید-19 به عنوان یک خطر یا بحران جدی، دولت ها با ساخت واکسن و انتشار پروتکل های بهداشتی مانند رعایت فاصله اجتماعی، شستن منظم دست ها با ضد عفونی کننده و پوشیدن ماسک، ملزم به اقدام و محافظت از مردم در برابر کووید-19 هستند. باهمنشین های مشخص شده درماه نوامبر نشان می دهد که پزشکان برای ارائه اطلاعات به روز شده در مورد کووید-19 برای تصمیم گیری موثر در برابر آن به داشبورد نیاز دارند. همچنین، وجود کلمه پرونده در یک قالب مفهومی کنشی یا عمل گرایانه، به این معنی است که پزشکان و پرستاران شرایط دشوار را از نظر داشتن ساعات کاری بالا و مرگ بیماران و همکاران خود به دلیل کووید-19 تحمل می کنند.
شکل 2. بسامد باهمنشین های کووید-19 (مارس-اکتبر2020)
به نظر می رسد که برخی از باهمنشین ها مانند واکسن، پروتکل، عفونت و بیمار، نشان دهنده یک گفتمان علمی است. باهمنشین های ارائه شده در شکل 3 (نوامبر2020)، شاید حتی بیشتر از آنهایی که در شکل 2 (مارس-اکتبر2020) نشان داده شدند، بازتاب دهنده قالب کنشی یا عمل گرایانه هستند. به عبارت دیگر،در شکل 3 کلمات بیشتری در رابطه با کارهای عملی وجود دارد. این کلمات نشان می دهند که مقالات خبری در ماه نوامبر بیشتر بر اقدامات انجام شده توسط دولت ها، مقامات بهداشتی و افراد برای مقابله با پاندمی و همچنین توسعه و توزیع واکسن تمرکز می کنند. علاوه بر این، باهمنشین ها در شکل 3 منعکس کننده یک قالب اخلاقی است که به افراد و بیماران مسئولیت بیشتری می دهد تا اهمیت بیشتری به این بحران بدهد.
شکل 3. بسامد باهمنشین های کووید-19 (نوامبر2020)
مقایسه نتایج حاصل از این دو نمودار نشان می دهد که باهمنشین های مربوط به قالب های علمی و اقتصادی دربازه مارس-اکتبر بسامد بیشتری دارند. در مقابل، باهمنشین های ماه نوامبر به طور قابل توجهی در قالب های اجتماعی یا قالب های اقدام نسبت به بشریت برای نجات زندگی مردم قرار می گیرد، که منعکس کننده تغییر نگرش های گفتمانی نسبت به کووید-19 است که در طول زمان است (مارس-اکتبرتا نوامبر 2020). همچنین احساس فوریت در ساخت واکسن وجود دارد. انتظارات به سمت ملاحظات پزشکی هدایت می شود و پزشکان سعی می کنند کاری برای جلوگیری از این فاجعه جهانی انجام دهند. این بدان معنی است که در گفتمان کووید-19 نگرش جامعه از جنبه های علمی و اقتصادی به پروتکل های اجتماعی و رویکردهای عملی در حال تغییراست.
علاوه بر این، تجزیه و تحلیل در ماه های مارس-اکتبر و نوامبر نشان می دهد که در حال حاضر واکسن به مهمترین مسئله برای دولت ها و برای کمک به مردم برای مبارزه با کووید-19 در مقایسه با ماه های گذشته تبدیل شده است. همانطور که در شکل 4 ارائه شده است، مهم ترین و پربسامدترین باهمنشین ها به ترتیب واکسن، پروتکل، داشبورد و حجم پرونده است که نشان دهنده قالب های اجتماعی و عملی است که در ماه نوامبر اتفاق می افتد (شکل 3)، در حالی که پربسامدترین باهمنشین ها در مارس-اکتبر به ترتیب قالب های علمی، اقتصادی و اجتماعی را منعکس می کند.
تجزیه و تحلیل باهمنشین های کووید-19 نشان داد که پربسامدترین باهمنشین ها در این مطالعه، همچنین توسط فرهنگ لغت اکسفورد به عنوان باهمنشین های پربسامد کروناویروس و کووید-19 در ژانویه، فوریه و مارس (https://public.oed.com/blog/corpus-analysis-of-the-language-of-کووید-19) شناسایی شده است.
باهمنشین های استخراج شده در این مطالعه، که در فرهنگ لغت اکسفورد نیز وجود دارد، عبارتند از شیوع، مورد، عفونت، بیمار و بحران. با توجه به گسترش کووید-19 در سراسر جهان، که بر تمام جنبه های زندگی انسان تاثیرگذاشته، این باهمنشین ها به معنای احساسات منفی است. به عنوان مثال، کلماتی مانند شیوع و بحران شرایط دشواری مانند بلایای طبیعی یا بیماری ها را برای مدیریت و کنترل نشان می دهند. علاوه بر این، کلماتی مانند موارد و بیماران به افزایش تعداد افراد مبتلا به کووید-19 پس ازانجام ازمایش و جواب مثبت اشاره می کنند، به این معنی که تیم های پزشکی و دولت ها باید فورا اقدامات جدی را برای جلوگیری از شیوع کووید-19 انجام دهند.
شکل 4. مقایسه قالبهای مفهومی در بازه های زمانی
شکل 4 نشان دهنده تسلط قالبهای اجتماعی است که توسط باهمنشین های واکسن، پروتکل ها، داشبورد و حجم پرونده در زمان فعلی در ماه نوامبر نشان داده شده است. در مقابل، قالب علمی در باهمنشین هایی مانند موارد ، بیماران و شیوع منعکس می شود.
شکل 5. نوسانات بسامد باهمنشین های کووید- 19 (مارس-اکتبر2020)
نتایج همچنین نشان داد که قالب های اجتماعی و عملی بیشتر از قالب های علمی و اقتصادی در گفتمان کووید-19در ماه نوامبر استفاده می شود. با این حال، همانطور که در شکل 5 نشان داده شده است، باهمنشین های منعکس کننده ی قالب های اجتماعی و عملی در پایان دوره (سپتامبر/اکتبر) روند متعادلی دارند. با وجود بسامد بالای باهمنشین های مربوط به قالب های علمی و اقتصادی در دوره (مارس-اکتبر)، مشاهده می شود که باهمنشین ها روند کاهشی قابل توجهی را نسبت به پایان دوره تجربه می کنند. این حالت به این معنی است که روند نگرش نسبت به کووید-19 از قالب علمی و اقتصادی به قالب های اجتماعی و عملی بیشتر در طول دوره از ابتدای شیوع کووید-19تا نوامبر تغییر می کند. در این راستا، قالب مفهومی را می توان تا حدی با بحث های جدید وارد گفتمان کرد و همزمان با گسترش کووید-19 توضیح داد.
در یک تحقیق موازی، یک پیکره مربوط به کووید-19در اسکیج اینجین ایجاد شد تا به مقایسه اینکه چگونه دو منبع مختلف پیکره منجر به یافته های حاصل از تحلیل کلمات کلیدی و باهمنشین ها در گفتمان کووید-19می شود. بررسی باهمنشین های ارائه شده در شکل 5 و 6 نشان می دهد که باهمنشین هایی مانند شیوع، مورد و بیمار به طور مشابه در دو پیکره شناسایی شده است، اما نکته مهم این است که حتی در اسکچ انجین، پربسامدترین باهمنشین ها در مقایسه با سایر واحدهای واژگانی، اسم هستند. بنابراین، می توان فرض کرد که باهمنشین های اسمی بهترین گزینه برای بررسی قالب های مفهومی و روند نگرش نسبت به کلمه هدف مورد نظر در تغییرات زبانی مختلف هستند، همانطور که در این مطالعه برای پیگیری روند تغییر نگرش نسبت به کووید-19به کار گرفته شد. با این حال، با توجه به تلاش های کارشناسان پزشکی و اقدامات دولت برای فعالیت های پزشکی پیشگیرانه، باهمنشین های فعل نیز ضروری هستند.
شکل 6. نمایش بسامد باهمنشین های کووید-19
شکل 7. باهمنشین های کووید-19
علاوه بر تجزیه و تحلیل سه اصطلاح پربسامد اسمی (مورد، بیمار و شیوع) در اسکچ انجین، همانطور که در شکل های 6 و 7 نشان داده شده است، تجزیه و تحلیل میزان وقوع آنها همچنین نشان می دهد که باهمنشین های اسمی ظاهرا به مسائل مربوط به عفونت های کووید-19، مرگ و میر و مکان هایی که موارد شدید با کووید-19 در آنجا بستری می شوند، اشاره دارد و در نهایت اقداماتی برای کنترل کووید-19 انجام می شود. به عنوان مثال، کلمه موارد به افزایش تعداد مثبت کووید-19 اشاره دارد و کلمات اطراف آن مانند تایید، افزایش، تعداد به معنای وضعیت در حال ظهور و فاجعه بار در جهان است. کلمه اسمی بیمار با یک بیمارستان همراه است که در آن بیماران تایید شده مبتلا به کووید-19 به دنبال درمان هستند که نشان دهنده وضعیتی ناخوشایند است. کلمه اسمی شیوع نیز نشان دهنده یک شرایط اضطراری است و نشان دهنده تلاش های جهانی برای کنترل و کاهش تاثیر و شدت شیوع کووید-19 است. علاوه بر این، این باهمنشین ها، کووید-19 را یک تهدید یا خطر در حیطه های پزشکی و علمی برای برداشتن گام های موثر و جدی علیه آن نشان می دهد (نگاه کنید به شکل های 8، 9 و 10).
شکل 8. وقوع کلمه موارد در گفتمان کووید-19
شکل 9. وقوع کلمه بیماران در گفتمان کووید-19
شکل 10. وقوع کلمه شیوع کرونا در گفتمان کووید-19
به طور کلی می توان مشاهده کرد که قالبهای مفهومی برای منعکس کردن جنبه های مختلف مرتبط با کووید-19 استفاده می شود. به نظر می رسد کووید-19 شامل برخی از مفاهیمی است که بیشتر به اقدامات اجتماعی مربوط می شود، یعنی چیزی که بیشتر در ذهن کارشناسان پزشکی، دولت ها و افرادی است که به طور مستقیم در مسائل مربوط به کووید-19 درگیر هستند. آنها باید تلاش کنند تا در رعایت پروتکل های بهداشتی علیه کووید-19 برای مدیریت بحران مشارکت کنند. این نتایج با یافته های مطالعات عزیزان و همکاران (2020) و چانگ (2011) سازگار است که در آن زبان کووید-19 در رسانه های اجتماعی و مطبوعات نشان دهنده تلاش مالزیایی ها برای متحد شدن و همکاری برای مبارزه با کووید-19 و شیوع سارس است. به همین ترتیب، یافته های مطالعه حاضر به خوبی با مطالعه فریدمن و وایلدر اسمیت (2020) هماهنگ است، که در آن آنها ادعا کردند که پروتکل های بهداشتی مردم را در ایفای نقش های اجتماعی خود در پاسخ به کووید-19 درگیر می کند. کلمات در قالب های علمی و اقتصادی منعکس کننده مسائل مربوط به گسترش پاندمی، تشخیص آن و اثرات آن بر جنبه های زندگی مردم (به عنوان مثال شیوع، موارد، بحران، بیماران و عفونت) است.
از سوی دیگر، کلمات در قالب های اجتماعی و عملی به نظر می رسد مربوط به رویدادهای مرتبط با کنترل و پیشگیری از پاندمی (به عنوان مثال واکسن، پروتکل، داشبورد و حجم پرونده) است. به طور مشابه، در تجزیه و تحلیل باهمنشین ها، کلمات کلیدی مانند فاصله اجتماعی و قرنطینه منعکس کننده قالب اجتماعی است که در گفتمان کووید-19 در مطالعه حاضر رخ داده است. کلمات درون این قالبها غالبا اسم هستند و می توان از آنها برای قالب بندی گفتمان کووید-19 استفاده کرد. بر اساس هالیدی (1977)، این باهمنشین ها که با بسامدشان شناسایی می شوند، بیشتر منعکس کننده مفاهیم منفی مربوط به معنی و ساخت متن هستند.
در مورد سوال اول، همانطور که در شکل 5 دیده می شود، روندی به شدت کاهشی تا پایان دوره وجود دارد. این روند نشان می دهد که ترس ایجاد شده به واسطه افزایش تعداد موارد تایید شده و مثبت آلوده به کووید-19، دولت ها و کارشناسان پزشکی را مجبور می کند تا برای رسیدگی به بحران، اقدامات اضطراری را انجام دهند. از آنجا که وضعیت بحرانی نیاز به اقدامات فوری دارد، مردم باید مسئولیت های اجتماعی خود را بر اساس پروتکل های بهداشتی تعیین شده برای کووید-19 انجام دهند. علاوه بر این، نگرش نسبت به کووید-19 می تواند تحت تاثیر پاندمی قرار گیرد که به روش های مختلف از طریق زبان بیان می شود. به عنوان شاهد، شاید مایه تعجب نباشد که بگوییم استفاده از خود کووید-19 به جای کرونا ویروس، نگرش نسبت به آن را از یک مفهوم منفی اجتماعی به یک مسئله کمتر تهدید آمیز تغییر داده است. کافی است دوباره نگاهی به شکل 5 انداخت تا ببینیم که باهمنشین های پربسامد مانند واکسن، پروتکل، داشبورد و حجم پرونده به قالب های اجتماعی و عمل اشاره دارد و مسئولیت های اجتماعی را که باعث می شود مردم آنها را بپذیرند، نشان می دهد. با توجه به سوال سوم، مقایسه بسامد باهمنشین ها در طول دوره نشان داد که تجزیه و تحلیل وقوع باهمنشین ها با حرکت پاندمی مرحله به مرحله بحث برانگیز است. به عنوان مثال، نگرش نسبت به پاندمی ازمرحله تشخیص به مرحله ملاحظات مربوط به ایمنی سلامت جسمی و روانی از طریق بررسی واکسن ها، رعایت پروتکل ها و ارائه اطلاعات به روز شده مربوط به کووید-19 تغییر می کند.
با پاسخ به سوالات تحقیق که در بالا ذکر شد، این مطالعه راه را برای تحقیقات بیشتر در مورد این موضوع و بررسی چگونگی تغییر گفتمان در مورد کووید- 19 با توسعه پاندمی هموار می کند. یافته های این مطالعه اطلاعات اساسی در مورد نگرش جامعه به یک پدیده اجتماعی را ارائه می دهد و می تواند برای منعکس کردن باورها و احساسات مشترک مردم در مورد کووید-19 مورد استفاده قرار گیرد.
نتایج این مطالعه، تاثیر نقش قالب های اجتماعی و عملی را در شکل گیری گفتمان عمومی در مورد کووید-19 نشان می دهد. نگرش نسبت به کووید-19 نشان دهنده روند در حال تغییر از جنبه های غیر عملی پاندمی به ملاحظات عملی (اجتماعی) از طریق تجزیه و تحلیل پیکره است که به طور ضمنی منعکس کننده توجه احساسی به بشریت است. در مقابل، قالب سیاسی ممکن است فقدان احساسات نسبت به رنج انسان را نشان دهد که منعکس کننده توجه به منافع مالی و سیاسی برخی از احزاب وابسته در وضعیت کووید-19 است.
چنین تحلیلی از کووید-19 می تواند به سیاست گذاران و متخصصان بهداشت و درمان کمک کند تا نگرش های در حال تغییر در مورد کووید-19 را بهتر درک کنند. به عنوان مثال، با تکیه بر این یافته ها، دولت ها و سازمان های بهداشت عمومی می توانند با عموم مردم در مورد مزایای واکسیناسیون برای افزایش اعتماد به واکسن و افزایش اگاهی در میان آنها ارتباط برقرار کنند. چنین مشارکت هایی می تواند نتیجه به دست آوردن داده های قابل اعتماد و تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس مطالعات علمی باشد. به عنوان مثال، این پیکره پیشرفت واکسن های کووید-19 و واکسیناسیون را در پایان دوره نسبت به مراحل اولیه نشان داده است. همچنین بحث های زیادی در مورد جنبه های اجتماعی این موضوع وجود دارد که نشان می دهد بهبود تجربه پاندمی عمومی و افزایش رفتار پیشگیرانه آنها می تواند پذیرش واکسن های کووید-19 را افزایش دهد.
نتیجه
مطالعه حاضر با هدف بررسی روند نگرش نسبت به کووید- 19از طریق تجزیه و تحلیل باهمنشین ها در گفتمان کووید- 19برای پاسخ به سوالات زیر انجام شد:
1. آیا نگرش نسبت به کووید-19 با توجه به تغییرات در بسامد باهمنشین ها در پیکره کرونا ویروس انگلیسی در طول دوره (مارس-اکتبر2020) تغییر کرده است؟
2. با توجه به تغییرات در بسامد باهمنشین ها در پیکره کرونا ویروس انگلیسی، آیا نگرش نسبت به کووید-19 در نوامبر 2020 تغییر کرده است؟
3. چگونه می توان نگرش نسبت به کووید-19 را با توجه به تغییرات آن در طول دوره توضیح داد؟
تجزیه و تحلیل باهمنشین ها، روند تغییر نگرش در گفتمان کووید-19 را از قالب های علمی و اقتصادی به اقدامات اجتماعی و مشارکتی نشان می دهد. این نوع نگرش امید به کشف یک درمان موثر را ایجاد می کند و تعداد موارد آلوده را با ساخت واکسن تا نوامبر 2020 کاهش می دهد. در آغاز دوره، مارس-اکتبر، باهمنشین ها در قالب های علمی و اقتصادی، گفتمان کووید-19 را تشکیل می دهند.
علاوه بر این، تجزیه و تحلیل مشابهی روی کووید-19 انجام شد. تجزیه و تحلیل پیکره از منابع مختلف همچنین نشان داد که نتایج به دست آمده درپیکره ها تقریبا مشابه و در نتیجه منسجم هستند. با این وجود، تغییرات کوچک بین پیکره ها احتمالا به دلیل کلمات کلیدی و گفتمان مورد استفاده برای ایجاد پایگاه داده ها بود.
با توجه به پیامدهای بالقوه و حوادث مربوط به کووید-19، تحقیقات بیشتری برای نشان دادن دیدگاه درزمانی در مورد موضوعات و قالب های مختلف مورد استفاده در گفتمان کووید-19مورد نیاز است. در این راستا، مطالعات آینده می تواند بر تجزیه و تحلیل احساسی کلمات کلیدی و باهمنشین ها که ممکن است در گفتمان کووید-19 ظاهر شود، برای شناسایی قطبیت کلمات کلیدی و باهمنشین ها و بررسی جنبه های مختلف پاندمی تمرکز کند. این روش می تواند به جوامع کمک کند تا جنبه های جدیدی از این وضعیت را بهتر کشف کنند. همچنین می توان با مقایسه باهمنشین های گفتمان کووید-19 در دوران اوج کرونا و پساکرونا، به نتایج بهتری برای بررسی نحوه نگرش جامعه به این پدیده اجتماعی دست یافت.
[1] SARS
[2] Flu
[3] Swine Flu (SIV)
[4] World Health Organization (WHO)
[5] Al Jazeera
[6] Pandemic
[7] Katella
[8] Social Distancing
[9] Community Immunity
[10] Quarantine
[11] Climate change
[12] Global Warming
[13] Coronavirus
[14] COVID-19
[15] Manninen & Wiktorsson
[16] Economist
[17] Sociolinguistics
[18] Functional
[19] Halliday
[20] Frame Theory
[21] Fillmore
[22] Fillmore & Atkins
[23] Compliance Frame
[24] Balteiro
[25] Katermina and Yachenko
[26] Azizan et al
[27] Chung
[28] Wong et al
[29] Ebola
[30] Do et al
[31] Trčková
زبان و زبانشناسی