انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 17 34 2021 12 22 Critical-Cognitive Analysis of Identity Circles in the Resolutions of 22 Bahman Ceremonies from 2011 to 2021 تحلیل گفتمان انتقادی- شناختی مدارهای هویت در قطعنامه‌های مراسم 22 بهمن‌ماه 1390 تا 1400 309 340 8444 10.30465/lsi.2022.8444 FA امیر رضائی‌پناه دکترای تخصصی علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سمیه شوکتی مقرب دکترای تخصصی زبان‌شناسی، دانشگاه شیراز، ایران 0000-0002-9007-7313 Journal Article 2023 01 04 This study aims to analyze the identity-based positive and negative foundations in the context of the resolutions of 22nd of Bahman ceremonies (as the most important document of the Islamic revolution anniversary) in the 2010s. Therefore, it questions, “how the Islamic republic of Iran has represented its identity borders with its discursive others “the USA and Israel” in the resolutions of 22nd of Bahman ceremonies”. Answering this question is done through a two-level approach, having (critical) discourse analysis and cognitive linguistics. In this approach, the cognitive linguistics (CL) tools, especially Leonard Talmy (2000) force-dynamic patterns are applied in the micro level and the discursive analyses make the macro level to describe the study’s issue. The micro level defines how the resolutions formulate the entities Talmy introduces in his approach, the relation between these entities, Iran on the one hand and the USA and Israel on the other, which is generally understood in the framework of the global imperialism and oppression. The force-dynamics patterns describe the intrinsic tendency of these entities, their impingement state, and the result of this impingement. The macro-level data analysis is achieved through Laclau and Mouffe’s (2001) discourse theory. پژوهش پیش رو به‌دنبال تحلیل مبانی هویت پایه در دو صورت ایجابی و سلبی در بافت قطعنامه‌های پایانی مراسم 22بهمن ماه (به‌عنوان مهم‌ترین سند مراسم سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران) در دهة 90 خورشیدی است. درراستای هدف پژوهش، پرسش این است که «جمهوری اسلامی ایران در دهة 90، مرزهای هویتی خود را با دگرهای گفتمانی‌اش «آمریکا و اسرائیل» در بافت قطعنامه‌های مراسم 22بهمن‌ماه چگونه بازنمایی نموده است؟». شیوۀ گردآوری داده‌ها کتابخانه‌ای- اسنادی (برگرفته از متون قطعنامه‌های منتشرشده در رسانه‌های گروهی کشور) و روش پژوهش تبیینی است. برای پاسخ به این پرسش از چارچوب نظری و روش‌شناسی مبتنی بر تحلیل گفتمان )انتقادی( و زبان‌شناسیِ شناختی استفاده شده است. در این ترکیب نظری با کاربست ابزارهای زبان‌شناسی شناختی، خاصه الگوهای نیرومحرکة تالمی (2000) در سطح خرد، و تحلیل‌های گفتمانی در سطح کلان کوشش می‌شود مسئلة پژوهش تحلیل و تبیین شود. در سطح خرد این موضوع مورد توجه است که قطعنامه‌های مراسم 22بهمن در طول دهة 90 به‌لحاظ الگوهای نیرومحرکه در رویکرد تالمی چه ارتباطی میان موجودیت‌ ایران در یک‌سو و موجودیت‌های‌ آمریکا و اسرائیل، که عموماً در چارچوب استکبار و امپریالیسم جهانی فهم می‌شود، در سوی دیگر، برقرار می‌کنند، این موجودیت‌ها به‌لحاظ تمایل نیروی ذاتی‌شان چه حالتی دارند، توازن نیروی‌شان به چه صورتی است و این تعامل به چه برایندی می‌انجامد. تحلیل داده‌ها در سطح کلان با بهره‌بردن از نظریة گفتمان لاکلا و موف (2001) انجام می‌شود. یافته‌ها نشان داد که دگرسازی با دو موجودیت آمریکا و اسرائیل در تاریخ جمهوری اسلامی ایران امری پیوسته، ثابت و صریح بوده است؛ به این ترتیب این دو موجودیت همواره در تقابل با ایران (به‌عنوان اگونیست) قرار می‌گیرند. ازسوی دیگر، موجودیت‌هایی همچون بیداری اسلامی، جنبش‌های عدالت‌خواه، فلسطین و... که در برابر آمریکا و اسرائیل قرار دارند، در زنجیرۀ هم‌ارزی جمهوری اسلامی قرار می‌گیرند و به‌عنوان موجودیت اصلی تلقی می‌شوند. https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_8444_c24f4c5eef7ec01c46e003a9296c8645.pdf