انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 16 32 2020 10 22 Different function of ‘magar’ in Persian; a diachronic view بررسی تاریخی نقش‏های تکواژ «مگر» 121 141 7929 10.30465/lsi.2022.7929 FA مهدی پری زاده گروه زبان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمد راسخ مهند گروه زبان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2022 07 28 The goal of this paper is to study the different functions of “ magar ” in Persian , based on data from texts in the past twelve centuries . The corpus of this study includes 24 books . Three hundred and sixty sentences using “ magar ” were extracted from the corpus . It was concluded that they have two main functions : interrogative function and non - interrogative function , each with its own syntactic features . However, in these 12 centuries, the interrogative function of "magar" shows an increasing trend and its non - interrogative function has been decreasing . It also seems that in the written texts, "magar" is passing from the non - subjectification stage to subjectification . این مقاله به بررسی نقش‌های مختلفی پرداخته که «مگر» از قرن چهارم هجری تاکنون در متون زبان فارسی برعهده داشته است. به این منظور پیکره‌ای مشتمل بر 24 عنوان کتاب از سه دورۀ تاریخی قرن‌های چهارم تا هفتم، هشتم تا یازدهم و دوازدهم تا زمان حاضر تهیه شد. از این سه دوره، تعداد 360 جمله که شامل «مگر» هستند استخراج شد. پس از بررسی و دسته‌بندی آنها دو کارکرد عمده برای «مگر» به‌دست آمد: کارکرد پرسشی و غیرپرسشی. ویژگی‌های هرکدام به‌تفصیل بررسی شد. هر دسته شامل زیرمجموعه‌هایی است که ویژگی‌های نحوی خاص خود را دارند. اما به‌طور کلی، نقش پرسشی «مگر» در حدود این 12 قرن روندی افزایشی را نشان می‌دهد و نقش غیرپرسشی آن روبه کاهش بوده است. همچنین به‌نظر می‌رسد در متون مکتوب «مگر» در حال عبور از مرحلۀ غیرذهنی به ذهنی‌شدگی است. https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_7929_07d2c6fd5472b9796184e152bd92a535.pdf