انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 16 31 2020 06 21 The Effect of Lived Verbal Violence on the Others in Pellekan تأثیر خشونت کلامیِ زیسته بر دیگران در نمایش‏نامۀ پلکان 155 172 7581 10.30465/lsi.2020.7581 FA حسین رحمانی گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، ص.پ 3697 - 19395، تهران، ایران. 0000-0003-2570-6256 Journal Article 2022 03 12 Speaking in its modest form is inevitably to pronounce and articulate law; it is replete with prohibition and tyranny; it even sometimes leads to murder and human beings experience this so many times. The present article is intended to study verbal violence of the characters in Pellekan, a play by Akbar Radi, based on Malkin’s five strategies of verbal violence. It tries to reach answers to A) with what verbal violence strategy is the main character faced in the first Act when he is in an inferior position?, B) which verbal violence strategy does he use talking to the other characters when he is in the superior position? And C) due to which verbal violence strategy is his downfall? Based on the findings it is clarified that the main character is faced with verbal assault and attack in the inferior position and makes use of verbal offence when he is in superior position; most strikingly is that he’s downfall is due to verbal offence he gets not from the strangers but from his only offspring, Sa’eed. What differentiates this research from the others is its use of verbal violence strategies to investigate the strategies used by the same character when he is in inferior position compared with the time he is in superior position. صحبت‌کردن در عادی‌ترین حالت خود، به‌نوعی، بیان و وضع قانون است و گاهی پر از مقابله و رویارویی می‌شود و حتی به خشونت می‌انجامد و این را انسان در طول عمر خویش بارها تجربه می‌کند. پژوهش حاضر، براساس نظریهٔ مالکین (1992) به بررسیِ خشونتِ کلامیِ شخصیت‌ها در نمایش‏نامۀ<em> پلکان </em>اثر اکبر رادی می‌پردازد و می‌کوشد تا فراوانیِ هریک از پنج شاخص مشخص‌شدۀ مالکین را در نمایش‏نامه مشخص کند و برای پرسش‌های الف) شخصیت اصلی داستان در موقعیت فرودستی در پردۀ اول با چه نوع خشونت کلامی مواجه می‌شود، ب) شخصیت اصلی داستان در موقعیت فرادستی از پردۀ دوم به بعد چه نوع خشونت کلامی را بر فرودستان خود اعمال می‌کند، ج) کدام نوع خشونت کلامی وی را در بالای پلکان زندگی ازپای درمی‌آورد؟، پاسخ درخور فراهم کند. براساس نتایج حاصل از پژوهش، خشونت کلامی که شخصیت اصلی داستان در دوران فرودستی تجربه می‌‏کند بیشتر از نوع تهاجم و خشونت زبانی است و خود در موقعیت فرادستی آزارکلامی را بر افراد فرودست روا می‌دارد. جالب اینکه سقوط و نابودی وی را تنها فرزندش با آزاری کلامی رقم می‌زند. این پژوهش با توجه به تأکید و بررسیِ نمودِ الگوهای خشونتِ کلامی که یک شخصیت در موقعیت فرودستی تجربه می‌کند و نیز الگوهای خشونت کلامی که همان شخصیت در موقعیت فرادستی بر شخصیت‌های فرودست روا می‌دارد، در نوع خویش حائز اهمیت است. https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_7581_0b794a03744a03800313ca0f2e291294.pdf