انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 15 30 2019 10 23 Comparing Conceptual Metaphor of “Child” among Two Generation of Married Women in Tehran مقایسۀ استعارۀ مفهومیِ «فرزند» در میان دو نسل از زنان متأهل شهر تهران 51 74 7109 FA ابراهیم عزتی استادیار/پیام نور لیلا اردبیلی انسان شناسی، دانشگاه تهران، دانشکده علوم اجتماعی Journal Article 2017 08 07 The family has undergone many changes throughout the history, as one of the most important institutions of society. These changes are mainly due to the changes in people’s attitudes and beliefs towards this institution. In this regard, one of the domains that has undergone striking changes over the last few decades is childbearing and the willingness of families to have fewer children. In the present study, we intend to examine, in a comparative way, the conceptualization of child among two generations of married Persian-speaking women in Tehran, with an cognitive anthropological linguistics approach and show that these changes are, in fact, the result of changing beliefs and attitudes toward the concept of child among these women, which can be traced back to verbal metaphors. To achieve this goal, in this study we have used qualitative methodology and ethnographic strategy. To achieve this goal, have been used. Using a purposeful sampling, 20 married women with children were divided in two groups of 25-40 and 50-70 years old, which we have called them group A and B, respectively. Data about their attitudes toward child was collected by semi-structured interviews. Subsequently, based on conceptual metaphor theory in cognitive linguistics data were analyzed by using qualitative content analysis. The results show that the metaphors used for the child by these two groups have insightful differences خانواده، به‌عنوان یکی از نهادهای مهم جامعه، در طول تاریخ دستخوش تغییرات زیادی شده است، که این موضوع، تاحد زیادی حاصل تغییر نگرش‌ها و باورهای افراد جامعه نسبت به این نهاد است. در این رابطه، یکی از حوزه‌هایی که در چند دهۀ اخیر شاهد دگرگونی‌های چشم‌گیری در آن بوده‌ایم، حوزۀ فرزندآوری و تمایل خانواده‌ها به داشتنِ فرزندِ کمتر است. در پژوهشِ حاضر، قصد داریم تا با رویکرد انسان‌شناسی زبان‌شناسی شناختی و به‌شیوه‌ای تطبیقی، مفهوم‌سازی فرزند را در میان دو نسل مختلف از زنان متأهل فارسی‌زبانِ شهر تهران مورد بررسی قرار دهیم و نشان دهیم که این دگرگونی‌ها، درواقع حاصل تغییر باورها و نگرش‌های زنان نسبت به مفهوم فرزند است، که در استعاره‌های زبانی قابل ردیابی هستند. برای رسیدن به این هدف، از روش‌شناسی کیفی و راهبرد قوم‌نگاری استفاده شده است. با نمونه‌گیریِ هدفمند از بیست زن در دو گروه سنیِ 25 تا 40ساله و نیز 50 تا 70ساله که دارای فرزند هستند، با کمک مصاحبۀ نیمه‌ساخت‌یافته، داده‌هایی دربارۀ نگرش آنها نسبت به فرزند جمع‌آوری شد. در ادامه، داده‌ها با توجه به نظریۀ استعارۀ مفهومی در زبان‌شناسی شناختی مورد تحلیل محتوای کیفی قرار گرفتند. نتایجِ به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که استعاره‌های به‌کاررفته دربارۀ فرزند توسط این دو گروه دارای تفاوت‌های قابل تأملی هستند. کلیدواژه‌ها: استعارۀ مفهومی، انسان‌شناسی زبان‌شناسی شناختی، شناخت فرهنگی، فرزندآوری.

https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_7109_51311013e51adebc3c34d2cc591fefee.pdf