انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 13 25 2017 05 22 Comparing the Efficiency of Role and Reference Grammar and Systemic Functional Grammar in Classification of Persian Verb: Aktionsart versus Processes کارآیی دستور نقش ‌و ارجاع و دستور نقش‌‌گرای نظام‌مند در طبقه‌بندی افعال زبان فارسی: نوع عمل درمقایسه با فرآیند 67 88 2967 FA والی رضایی دانشگاه اصفهان معصومه دیانتی دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 12 02 The aim of the present research is to verify similarities and differences between Role and Reference Grammar (RRG) and Systemic Functional Linguistics (SFG), as two functional theories of grammar, in the classification of states of affairs in Persian. The obtained results showed that although RRG has a temporal base and SFG has a semantic base, these two classifications could have correspondence with each other. Since the distinction between situation and event in the classification of verbs is the similarity between these two models. However, no attention to verbal behavior of verbs in classification, English-based analysis, and a process containing many actions are the deficiencies of SFG model. Whereas, RRG's classification is mainly based on verbal behavior of verbs. Moreover, through its typological view, the distinction between different verbs is more precise. As a result, the findings of the research proved that RRG is an effective approach in the classification of verbs in Persian. ازنظر رویکرد‌های نقش‌گرا، بشر زبان را به‌منزلۀ ابزاری برای ایجاد ارتباط به‌کار می‌برد تا بتواند به بازنمایی آنچه در جهان رخ می‌دهد، بپردازد. با توجه به اینکه در زبان شیوه‌های مختلفی برای بازنمایی این وضعیت‌ها و رخدادها، یا به‌عبارتی این وضعیت‌های امر وجود دارد، یکی از بخش‌های اصلی، حداقل در انگارة دستورهای نقش‌گرا، طبقه‌بندی شیوه‌های مختلف بازنمایی‌ وضعیت‌های امر است. هدف پژوهش حاضر بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های دستور نقش و ارجاع و دستور نقش‌گرای نظام‌مند و سنجش کارآیی آنها به‌عنوان دو نظریۀ نقش‌گرا، در طبقه‌بندی وضعیت‌های امر در زبان فارسی است. داده‌های این تحقیق با جست‌وجو در تارنمای گوگل‌بوک و با محدود نمودن تصادفی انتخاب به هفت رمان فارسی معاصر، به‌دست آمده‌است. ابتدا سازوکار بازنمایی وضعیت‌های امر در دو رویکرد بیان می‌شود و پس از آن داده‌های زبان فارسی در چارچوب آنها مورد سنجش قرار می‌گیرد. نتایج این بررسی بیانگر آن است که هرچند طبقه‌بندی دستور نقش و ارجاع مبنای زمانی و طبقه‌بندی دستور نقش‌گرای نظام‌مند مبنای معنایی دارد، اما این دو طبقه‌بندی قابل انطباق بر یکدیگر هستند. هر دو دستور بین بازنمایی رخدادها و وضعیت‌ها تمایز می‌گذارند. این پژوهش نشان می‌دهد که دستور نقش‌گرای نظام‌مند توجه کمتری به رفتار زبانی فعل دارد و انگلیسی‌بنیاد بودن و قرارگرفتن چند نوع عمل مختلف در حوزۀ یک فرایند واحد، از ضعف‌های دستور نقش‌گرای نظام‌مند است. در دستور نقش و ارجاع با درنظرگرفتن تأثیر رفتار زبانی فعل، دارابودن نگاهی رده‌شناختی و کشیدن مرزهای دقیق‌تر بین انواع فعل، این نارسائی‌ها کمتر به‌چشم می‌خورد. https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_2967_63f44623dd8686aba388944c8810087f.pdf