انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 11 21 2015 05 22 The study of the relationship between linguistic evidential structures and characterization in the Persian discourse of the movie “Separation” بررسی ارتباط گواه‌نمایی زبانی با شخصیت‌پردازی در فیلم‌نامه: با استناد به فیلم‌نامه جدایی نادر از سیمین 1 23 1970 FA آرزو امیدواری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج ارسلان گلفام دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 06 18 In recent studies, evidentiality is a linguistic term which specifies the source of information and speaker`s attitude toward her/his statement and impact on audience. Aikhenvald (2004:3) defines evidentiality as a linguistic category whose primary meaning is source of information. Although there isn`t any grammatical evidential in Persian, this language has some linguistic items which fulfill the evidential function in addition to their first roles in language .Thus, evidentiality can be considered as an important discourse and textual elements. In this research, evidential structures were examined in the Persian discourse of the Oscar winning movie “Separation”. The results showed some direct evidential (visual) and indirect evidential (non-visual, inference, assumption, hearsay and quotation) in the form of impersonal passive forms, modal expressions, tense- aspect features, reports and quotations and sensory and perception verbs. The study of quality and quantity of movie`s evidentials, reveals important information about the movie characters. Therefore, the study of linguistic evidential plays an important role in understanding the purpose and motivation of the screenwriter for characterization in a movie. گواه‌نمایی که در مطالعات جدید دو کارکرد اصلی معرفی منبع خبر و تأثیر گوینده بر مخاطب را در تحلیل‌های زبانی دربرمی‌گیرد، در تعریف اولیه تنها مشتمل بر رمزگذاری ساختارهای زبانی برای معرفی منبع خبر است (آیخنوالد، 2004: 3). با این‌که زبان فارسی دارای گواه‌نمایی دستوری نیست اما همچون بسیاری از زبان‌های دنیا مفهوم گواه‌نمایی را به‌واسطۀ ساختارهای دیگر زبانی بروز می‌دهد. ‌ازاین‌رو می‌توان آن را از عوامل متنی و گفتمانی مهم درنظر ‌گرفت. هدف این پژوهش بررسی و تحلیل ساختارهای گواه‌نمای فیلم فارسی است. در این راستا الگوهای گواه نمایی 56 بخش گفتاری از فیلم نامه با الگوهای ساختاری گواه نما در زبان فارسی مقایسه گردیدو نتایج پژوهش حاکی از این است که در گفتمان فیلم، انواع گواه‌نمای مستقیم (دیداری) و غیرمستقیم (استنباطی، استدلالی، حدس و گمان و گزارش) در قالب ساختارهای متنوع زبانی مانند ویژگی‌های فعل، واژه‌ها، نشانگرها، عبارات اضافی و ساختارهای وجه‌نما بروز می‌یابد. بررسی کمی و کیفی گواه‌نماهای زبانی فیلم‌نامه، اطلاعات مهمی در مورد شخصیت بازیگران به مخاطبان منتقل می‌کند. در نتیجه بررسی گواه‌نماهای زبانی در نقد انواع فیلم‌نامه‌ها می‌تواند در بازیابی بهینۀ هدف فیلم و انگیزۀ فیلم‌نامه‌نویس در شخصیت‌پردازی بازیگران، سهم بسزایی داشته باشد https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_1970_0004d0b59e19461ff126e3a08a814c33.pdf