انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 5 9 2009 05 22 no English title نقدی بر تحلیل پوسته‌ای گروه فعلی در زبان فارسی 137 148 1574 FA مزدک انوشه پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی Journal Article 2009 08 06 آهنگر (1387) در تحلیل گروه فعلی پوسته‌ای (لایه‌ای)^{^[1]} زبان فارسی و برخی از ساخت‌های فعلی این زبان، یادآور می‌شود که اشتقاق این ساخت‌های نحوی ضمن پیروی از فرضیة بیکر^{^[2]} (1988)، تحت تأثیر دیگر اصول برنامة کمینه‌گرا قرار دارد. بااین­همه، به­نظرمی‌رسد که برخی از تبیین‌های وی از یک‌سو با آموزه‌های نظری برنامة کمینه‌گرا سازگار نیستند و از سوی­دیگر، از تبیین شماری از شواهد زبان فارسی بازمی‌مانند. به‌این ترتیب، نوشتار حاضر می‌کوشد تا ضمن نقد مقالة پیش‌گفته و برشمردن اشکالات نظری و تجربی آن، گروه فعلی پوسته‌ای زبان فارسی و جایگاه روساختی هستة گروه فعلی را بر پایة مفهوم قدرت^{^[3]} تحلیل کند. دراین­میان، نشان داده می‌شود که مشخصة تصریف^{^[4]} فعل اصلی (و فعل سبک) در زبان فارسی قوی است و سبب ارتقای عنصر فعلی به هستة گروه نقش‌نمای بالاتری می‌شود که میزبان مشخصة متناظر تصریف است. افزون بر این، پیشنهاد می‌شود که بند متممی مشخصة تعبیرناپذیری^{^[5]} دارد که در زبان فارسی قوی^{^[6]}است و در روند بازبینیِ خود، جملة پیرو را به گروه زمانِ بند اصلی برمی‌کشد و به آن منضم می‌کند. <br clear="all" /> [1] VP Shell analysis [2] M.Baker [3] strenght [4] Inflection feature (Infl) [5] uninterpretable. [6] strong https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_1574_0d4f4805c36dc6853edfa4c7e1638b48.pdf