انجمن زبان شناسی ایران زبان و زبان‌شناسی 23223847 6 11 2010 04 21 . Lodge, K. (2009). A Critical Introduction to Phonetics. London: Continuum. pp. ix + 244 درآمدی انتقادی بر آواشناسی، کِن لاج، انتشارات کانتینیوم، 2009، نه+244 صفحه 181 186 1553 FA مرتضی طاهری اردلی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2010 05 04 آواشناسیِ پارامتری[1] رویکردی است به آواشناسی، که عمل گفتار را به‌مثابه نظامِ یک‌پارچۀ فیزیولوژیکی‌ای درنظرمی‌گیرد که در آن متغیرهای (پارامترهای) تولیدی در مجرای گفتار، از طریق تعامل با یک‌دیگر، برای تولیدِ پیوستاری از صدا درحالِ فعالیت‌اند (کریستال[2]، 2008: 350). این نگرش، با نگرش سنتی در این زمینه درتقابل است. با نگرشی که تولید گفتار را زنجیره‌ای از عناصر قلمداد می‌کند که هریک به‌طور مستقل، باتوجه به مجموعه‌ای از مشخصه‌های قابل‌تفکیک (جایگاه تولید، شیوة تولید و ...)، تعریف‌پذیر هستند (همان.). آواشناسیِ پارامتری نگرشی است که پایک[3] (1943)، فرث[4] (1948)، تِنچ[5] (1978) و زبانشناسانی دیگر، پیش‌تر به‌ ‌آن پرداخته‌اند و در یکی از آثار اخیر نیز مورد توجه قرار گرفته است، که در ادامه به معرفی آن می‌پردازیم. <br clear="all" /> [1]. parametric phonetics [2]. D. Crystal                              [3]. K. L. Pike [4]. J. R. Firth [5]. P. Tench https://lsi-linguistics.ihcs.ac.ir/article_1553_10c18bb796fb39e38cbd834f1c7bdb69.pdf