میراث صوت‌شناسی ابن‌سینا و مقایسة آن با مفاهیم و حوزه‌‌های مشابه در زبان‌شناسی ساختاری

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

دانشگاه آزاد اسلامی – واحد مرودشت

چکیده

ارزش و اهمیت مطالعه و تحقیق دربارة مطالعات دانشمندان گذشته که به بررسی زبان پرداخته‌اند بر کسی پوشیده نیست. از آنجا که زبان‌شناسان غربی ارزش چندانی برای تحقیقات و مطالعات دانشمندان قدیم ایرانی در این زمینه قائل نیستند، به عقیدة نگارنده با بررسی و مطالعة آثار محققان گذشته در کشورهای اسلامی از جمله ایران شاید بتوان تاریخ علم زبان‌شناسی را مورد بازنگری قرار داد. در این مقاله با بررسی رسالة مخارج‌الحروف ابن‌سینا و مقایسة مطالب آن با دستاوردهای جدید زبان‌شناسی ساختاری، سعی بر این است تا گامی نو در جهت شناخت زبان‌شناسی قدیم ایران برداشته شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Phonological Legacy of Avicenna Compared With Relevant Topics in Modern Structural Linguistics

نویسنده [English]

  • Sepideh Chitsaz
چکیده [English]

Language as an innate phenomenon has been studied in different cultures. The value and importance of these kinds of studies is obvious. As western linguists do not value the studies and researches of ancient Muslim scholars, so in the writer's opinion by studying their works, it should be possible to rewrite the history of linguistics. In this paper by studying one of Avicenna's works, Makhaarej-Al-Horoof, and comparing it with some aspects of modern structural linguistics, it is tried to take a step forward in the investigation of old Persian linguistics. Historically, therefore, it is for us to protect and develop such invaluable legacies.
The works of Muslim scholars in the field of language studies seen to have been ignored in the west, whereas examining them may load to a rewriting of the history of linguistics. This paper examines Makhaarej – Al Horoof, one of Avicenna’s major works, and compares it with some aspects of modern structural linguistics in the hope of providing great, insight into old Persian linguistic studies.

به فایل پی دی اف مراجعه شود

ابن‌سینا، حسین (414 هـ . ق). مخارج‌الحروف یا اسباب حدوث‌الحروف. ترجمة پرویز ناتل خانلری (1333)، تهران: دانشگاه تهران.

باطنی، محمدرضا (1373). زبان و تفکر: مجموعه مقالات زبان‌شناسی. تهران: فرهنگ معاصر.

باقری، مهری (1375). مقدمات زبان‌شناسی. تهران: قطره.

بو آس. جی.، و ج. بیدیوم، و دی. ایکلوگیلی (بی‌تا)، سیر زبان‌شناسی در جهان اسلام: دیرینة زبان‌شناسی عربی. ترجمة سید علی میرعمادی (1376)، تهران: رهنما.

ثمره، یدالله (1374). آواشناسی زبان فارسی: آواها و ساخت آوایی هجا. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

دورلند، ویلیام الکساندر نیومن (1956). فرهنگ پزشکی. ترجمة محمد هوشمند ویژه (1382)، تهران: فرهنگ معاصر.

دهخدا، علی اکبر (1373). لغت نامة دهخدا. تهران: دانشگاه تهران.

زندی، بهمن (1374). درآمدی بر آواشناسی زبان عربی و تجوید قرآن. مشهد: آستان قدس رضوی.

سپنتا، ساسان (1358). «ابن‌سینا و ابتکارات زبان‌شناسی». مجلة آینده. ج 5، 26 - 14.

فرای، دی. بی (1996). مقدمه‌ای بر آواشناسی آکوستیک (فیزیک گفتار). ترجمة نادر جهانگیری (1374)، مشهد: دانشگاه فردوسی.

محمدی، یوسف (1369). تشریح سر و گردن و اعصاب مغزی: کالبدشناسی انسانی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

مصباح اردکانی، سید فخرالدین (1378). کالبدشناسی عمومی. شیراز: دانشگاه علوم پزشکی.

معین، محمد (1371). فرهنگ فارسی. تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر.

نجفی، ابوالحسن (1376). مبانی زبان‌شناسی و کاربرد آن در زبان فارسی. تهران: نیلوفر.

یارمحمدی، لطف‌الله (1364). درآمدی بر آواشناسی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

یارمحمدی، لطف‌الله و رحیم دهقان (1370). «میراث تجوید و صوت‌شناسی جدید». نامگانی استاد علی سامی، 479 – 433، شیراز: نوید.

 

 N. A. (1998). “Islamic Culture and the Medical Arts: Anatomy.”

 Seyd, I.B. (N.D.), “Islamic medicine: 1000 years ahead of its times”.

 Williams, P. L., R. Warwick, M. Dyson and L. H. Bannister (1995). Gray’s Anatomy.England: Churchill Livingstone.