قرآن و گذر از نظم خطی: یک بررسی زبان‌شناختی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی دانشگاه رازی

چکیده

عالمان غربی معمولاً ترتیب غیر خطی آیات را نشانی ازعدم انسجام و گسستگی متن قرآن دانسته‌اند؛ با این‌حال، به‌نظر می‌رسد طرح پرسش ِ انسجام و دیگر مفاهیم مرتبط با آن همواره یکی از ویژگیهای مهم متن قرآنی، یعنی«غیر خطی بودن» را از نظر پنهان ‌داشته است. نگارنده بر این اعتقاد است که برای آشکار ساختن این ویژگی، آیات باید در رابطه با خداوندی در نظر آورده شوند که خود را در زبان همچون گوینده‌ای که کلامش آغاز و پایانی دارد، آشکار نمی‌سازد. خالق چون بشر سخن نمی‌گوید. قرآن در این مطالعه به منزلة متنی غیر خطی و بی‌زمان در نظر گرفته می‌شود که ماهیت الهی خود را از طریق در هم شکستن مداوم بافت زمانی ـ مکانی و گذر از زبانِ خطی آشکار می‌سازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Quran Trespassing the Linear Order: A Linguistic Approach

نویسنده [English]

  • Amer Gheitury
چکیده [English]

The non-linear order of revelations is often considered by western scholars to signify lack of coherence, disunity, and fragmentariness. It seems that 'coherence' and the related terms have veiled a significant linguistic feature, namely, the non-linear nature of revelations which could be used to make a distinction between ordinary and Quranic discourse. I will argue that to unveil the non-linearity, we should consider revelations in relation to a divinity that reveals itself in language not as an ordinary speaker whose speech is limited to a certain context, with a beginning and an end. We should not expect God to speak like a man. The Quran, thus is seen here as a non-temporal, non-linear text that reflects its divine origin, by systematically destructing the temporal context, the linear order of language and the speaking subject.

به فایل پی دی اف مراجعه شود.

- ابوزید، نصرحامد؛ معنای متن: پژوهشی در علوم قرآن؛ ترجمه مرتضی کریمی‌نیا؛ تهران: طرح نو، 1380

ـ ارکون، محمد؛ قرآن را چگونه بخوانیم؟؛ ترجمه دکتر حامد فولادوند؛ تهران: مؤسسه مطبوعاتی عطایی، 1362

ـ بازرگان، عبدالعلی؛ نظم قرآن؛ تهران: قلم، 1372

ـ خرم شاهی، بهاءالدین؛ قرآن کریم (ترجمه فارسی)؛ تهران: نیلوفر و جامی؛ 1376

ـ سوسور، فردینان‌دو؛ دوره زبانشناسی عمومی؛ ترجمة کوروش صفوی؛ تهران: هرمس، 1378

 ـ سیوطی، جلال‌الدین عبدالرحمن؛ الاتقان فی علوم القرآن؛ جلد دوم؛ ترجمة سید مهدی حائری قزوینی؛ تهران: امیر کبیر، 1963

ـ زرکشی، بدرالدین؛ البرهان فی علوم القرآن؛ بیروت: دارالمعرفه؛ چ3، 1977

- Adams, Charles J. "Qur’an: The Text and Its History"  in The Encyclopedia Of Religion Vol. 12, 1987, pp. 157-176.

- Arberry, A. J., The Koran Interpreted. New York, Macmillan Publising Company, 1955

- Barthes, R. “The Death of the Author”, in Modern Criticism and Theory, ed. David Lodge,London and New York, Longman, 1988

- Brown G. and Yule G. Discourse Analysis, Cambridge University Press, 1983

- Derrida, J. Of Grammatology trans. Gayatri C. Spivak, Baltimore and London, John Hopkins University Press,1974

- Derrida, J. Writing and Difference , trans. Alan Bass, London, Routledge and Kegan,1978

- Gadamer, Hans-George  Truth and Method , trans. Gartrett Barden and John Cumming, New York, Shead and Ward,1980

- Halliday, M. A. K. and Hasan, R. Cohesion in English, London, Edward Arnold, 1978.

- Harland, R. Superstructuralism: The philosophy of structuralism and post-structuralismLondon, Routledge, 1987.

- Hasan, R., Linguistics, Language and Verbal Art, Oxford, Oxford University Press, 1985.

- Levinson, Stephen C. Pragmatics, Cambridge University Press, 1983.

- Mir, M. "The Qur'ânic Story OF Joseph: Plot, Themes, and Characters". The Muslim World, Vol. LXXVI, No. 1, 1987, pp. 1-15.  

- Salehi, M. The Quran: Literary Patterns - (Un) Translatabilities, Tehran, Imam Hossein University Press,1995.

- Saussure, Ferdinand de. "Nature of the Linguistic Sign", Modern Criticism and Theory ed. David Lodge, Longman, 1988.

- Watt, W. Montgomery, Bell’s Introduction To The Quran, Edinburgh: Edinburgh University Press, 1970.